[dropcap style=””]İ[/dropcap]ngiltere/İskoçya seyahatimden önce Atatürk Havalimanı Duty Free viski bölümünde ne var ne yok diye bakınırken gördüm onu. Siyah kutusu zaten dikkat çekiciyken bir de üstünde Lagavulin The Distillers Edition yazısını görünce gerçekten heyecanlandım; en standart şişeleri bile efsaneleşen ve sadık takipçileri olan nadir viskilerden olan Lagavulin markasını bir de Distillers Edition / Limited Release gibi kelimelerle birarada görünce heyecanlanmamak elde değil sanırım…

Ne olsa Türküz, her şeyde hele de içkilerde fahiş fiyatlara alışık olduğumuz için ilk iş korka korka fiyatına baktım ve 65 Euro fiyat böyle bir viski için muhteşem bir rakamla karşılaştım (Henüz fırsat bulup İstanbul fiyatını araştıramadım, bakalım 300 mü diyecekler 500 mü?) Havaalanı, gümrük, taksi, otel vs vs badirelerini atlatıp otel odamda ayağımı uzatıp oturduğum o kutsal anda keyifle tadacaktım ilk yudumu. O sırada Philip Seymour Hoffman’ın ölüm haberini aldım; 4 saat uçakta kalınca haber gecikmeli ulaşmıştı. Gerçekten çok sevdiğim ve takdir ettiğim bir oyuncu olduğundan bu haber beni çok sarstı ama ilk kadehimi onun şerefine içtim ve bu büyük oyuncunun anısına çok yakışan bir içki olduğunu büyük bir rahatlıkla söyleyebilirim.

Şişeyi kutudan çıkardığımız anda ilk dikkatimi çeken şey elbette viskinin rengi; şişe de koyu renk olduğu için viski mi şişe mi derken arka etiketteki “karamelle renklendirilmiştir” uyarısını görüyoruz. “1995 te distile edilmiş ve 2013 te şişelenmiştir” yazısının yanısıra “double matured” notu aslında zaten koyu bir renkle karşılaşacağımızı gösterirken karamel renklendirmesinin çok da gerekli olduğunu düşünmüyorum kişisel olarak.

Karamelle renklendirildiği ve Pedro Ximenez şeri fıçılarında olgulaştırıldığı için (şişenin üstünde yıl olmamasına rağmen 2013-1995 basit çıkarma işlemiyle 18 yıla erişiyoruz) neredeyse çaya yakın harika bir koyu renkle karşılaşıyoruz bardağımıza koyduğumuzda. İnanın bardağı burnunuza henüz götürmeden bile muhteşem bir koku almak mümkün. Notlarım aşağıda, elbette diğer yılların Distillers Edition larını tatmadığım için karşılaştırma yapmam pek mümkün değil. Ama bu şişe beni fazlasıyla mutlu etti…

Koku: Islay viskilerinden alışık olduğumuz ilaçsı kokuyu pek almadim, kahverengi seker, karanfil, bal, duman, turba

Tat: Çok hafif bir yanma hissi, tatlı ama iç bayan harman viskiler (bkz Chivas Regal) gibi bir tatlılık degil, baharatlı, çok hafif narenciye

Aftertaste: Bence en muhteşem bölüm, dakikalarca süren odunsu, sıcak bir tad, adeta şarap içmiş gibi

Sonraki günlerde üst üste 2-3 bardak da içme şansı buldum. Dili uyuşturmadığı için son bardağınızın son yudumunda bile aynı zevki alacaksınız.

Fiyatının hakkını fazla fazla veren bir klasikle karsi karsiyayiz; duty free’de bulursanız veya bu aralar yurtdışına çıkacak bir yakınınız varsa sakın kaçırmayın…